Odc. 4

Laura wzięła książki w dłoń, pożegnała się z przyjaciółmi i ruszyła do tylnego wyjścia, wtedy nagle wpadła  na Andżelikę, wszystkie książki wypadły jej z dłoni:

-Uważaj jak chodzisz, niezdaro! – wrzasnęła, odgarniając dłonią swoje krótkie ciemno rude włosy, po czym odwróciła się i ruszyła w stronę wyjścia. Czy to było specjalnie? Nie było wiadomo. Na pewno udało jej się zepsuł dobry humor Laury. Kucnęła, aby pozbierać książki, wiele osób ją wymijało, nikt nie chciał pomoc. Nagle zobaczyła, ze ktoś kuca obok niej i zaczyna zbierać leżące na podłodze podręczniki. Podniosła wzrok i ją zatkało. Czy to właśnie jej pomagał Marcel? Jeden z przystojniejszych chłopaków z 3 klas? Jeden z lepszych graczy w piłkę nożną? Gapiła się na niego jak głupia, miał błękitne oczy i dłuższe blond włosy, które słodko opadały mu na twarz. Czuć było od niego mocne męskie perfumy, możliwe że trochę zbyt mocne, ale nie przykuwała do tego większej uwagi.

-Nic Ci się nie stało? – powiedział niemal szeptem, co delikatnie wprowadziło ją w zakłopotanie;

-Nie… dziękuje, za pomoc! – zabrzmiało to trochę sztucznie. Czyżby się denerwowała? Nie dziwne, w pierwszej klasie się w nim podkochiwała, ale wiedziała, ze nie miała szans aby w ogóle ją zauważył. Podniósł książki i wstał, wyciągnęła ręce aby je  jej oddał, jednak on nadal je trzymał

-Trochę są ciężkie, może Ci pomogę? A może poszlibyśmy np. na drinka lub coś? – Zawsze sobie wyobrażała, ze podejdzie do niej i powie jak bardzo jest piękna, zabierze ja na randkę. Jak to wyobraźnia nastolatek, ale i tak, to co się teraz dzieje, nawet do niej nie dociera. Miała ochotę zadzwonić do Sary i jej to powiedzieć.

-Nie chcesz? – spuścił wzrok

-Chce! –odparła momentalnie, on w tej samej chwili szeroko się uśmiechnął i ruszył do wyjścia

-Znam całkiem przyjemne miejsce, zaprowadzę Cię. A właśnie, jestem Marcel, chodzę do 3 sportowej, jakoś wcześniej nie zwróciłem uwagi na Ciebie, ale już bardzo żałuje, a Ty? – zarumieniła się na ten skromny komplement, poza tym jak ona mogłaby nie znać imienia takiego chłopaka?! Jasne, ze wiedziała, ze to Marcel!

-Jestem Laura, chodzę do 2, prawno-dziennikarskiej – uśmiechała się jak głupia, gdy teraz tak pomyśleć, to nawet była wdzięczna Andżelice, ze jej wywaliła książki.

Pogada na dworze była szarawa, było zimniej niż z rana. Zbierało się na deszcz, ale w ogóle jej to nie przeszkadzało, a wręcz przeciwnie, bardzo lubiła taką pogodę. Uwielbiała czuć krople na swojej twarzy. Wtedy zawsze zapominała o wszystkich problemach.

-Wiesz? Ładnie dziś wyglądasz. Opowiedz mi coś o sobie, chce Cie lepiej poznać  - mówiąc to wyrwał ją z myślenia i spojrzał głęboko w oczy, co wprowadziło ją w zakłopotanie. Poczuła jak jej policzki się czerwienią. poczuła, ze dostała sms’a, ale nie miała ochoty teraz sprawdzać.

-Hmm.. kocham zwierzęta, zawsze chciałam mieć psa, ale nigdy ojciec się na to nie zgadzał. Tak w ogóle to, przyjaźnie się z Sarą i Gilbertem… kojarzysz? – wyglądał jak wyrwany z myślenia

-No jasne, słyszałem o nich, co nie co..

-Tak? A co na przykład? -  zapytała zaciekawiona, ale lekko obawiała się odpowiedzi

-Hmm… Ona.. fajna. On.. specyficzny –„ale się wysilił” tylko tyle przeleciało jej przez myśl, ale i tak było świetnie – ja, to bardzo kocham piłkę nożna. Chyba idzie mi nawet nieźle

-Sadze, że grasz świetnie! – uśmiechnęła się szeroko, w pierwszej klasie często jej się zdarzało oglądać mecze w szkole, nie żeby ją to interesowało, tylko Sara chodziła wybierać nowe cele do uwodzenia.

-Naprawdę? Cieszę się – uśmiechnął się dumnie na te słowa – niedługo mamy bardzo ważny mecz, wpadniesz?

-Oczywiście – jak mogłaby to przegapić. Weszli do baru, kręciło się tam sporo osób, w kątach można było zobaczyć obmacujące się pary. W powietrzu, czuć było woń alkoholu. Specyficzne miejsce jak na pierwsza randkę, no trudno , pomyślała sobie i usiadła do stolik. Marcel oddał jej książki i zajrzał do menu:

-Co byś chciała? Ja płace –spytał zerkając na nią, poczuła, ze znowu dostaje sms’a. Kto się tak dobija, pomyślała i wyciągnęła telefon, przeczytała i nagle się zerwała…

 

Trochę mi nie wyszło teraz, ale mam nadzieje, że i tak się podoba ;)

Jak tam lany poniedziałek?